Avengers: Infinity War: Taht Oyunlarını Mükemmel Oynamak

Avengers: Infinity War, sinemanın yazılı olmayan ama herkesin bildiği kurallarını çok iyi uygulayan bir yapım.

Avengers: Infinity War, daha doğrusu filmin bu hafta gösterime giren ilk bölümü, sinematik evrenlerle dolan dünya sinemasında kolay kolay rastlayamayacağımız düzeyde bir film… Gişe, eleştiriler, uluslararası seyircinin ilgisi, filmle ilgili merchandising satışı, filmin etrafında kurulan endüstri bir oyunsa, bu oyunu tek kelimeyle mükemmel oynamış. İlk olarak şu ayrımı yapalım: Seyircisine oyun oynayan, onları kandıran bir film değil… Tam tersine, artık Marvel ve DC’den ne çıkarsa çıksın izleyecek hale gelen, filmi bir kere izleyip, 40 kere üstüne konuşan/teori üreten, oyunu oynamayı seven kitlenin bayılacağı bir yapım. Nedenlerini sıralayalım…

Yazının bundan sonrası ağır SPOILER içermektedir.

George R.R.Martin Reçetesi

“Kill! Kill! Kill” olarak özetleyebileceğimiz reçetede sevilen yan karakterlere hiç beklemediğimiz anlarda veda etmeye başlarız. Ardından hiç öleceğini düşünmediğimiz isimlere de törensel sahnelerle güle güle deriz. Infinity War’ın ilk 10 dakikasına Thor’un yanındaki herkesi öldürerek başlayan senaristler, Game of Thrones’un ilk üç sezonunu hatırlattılar. Ardından tüm karakterlerin önüne açmazlar koydular. Sevdiğin birisinin ölümü mü, evrenin geleceği mi? Boynunda taşıdığın taşı korumak için ettiğin yemin mi, insanların hayatı mı? Evrende belki de tek sevdiğin varlık olan evlatlık kızının hayatı mı, yoksa tüm taşları ele geçirmek mi? Thanos film boyunca rakiplerine ölümle blöf yaparak ve gerektiğinde de sevdiğini öldürmeyi de göze alarak satrancın ilk bölümünü kazandı. Thanos’un ölüm ve güç oyununu ustalıkla oynamasını GoT karakteri Cersei Lannister’a da benzetebiliriz.

Akıllı ve Acımasız Kötülük

Süper kahramanlarının oyununa kanıp, filmin son sahnesinde salak yerine konup “Noooooooo!!!” diye ölen karakterlerden herkese gına gelmiş olmalı ki, son dönemde “kötüler” daha iyi yazılmaya başlandı. Marvel, karizmatik karakter, usta oyuncu, güçlü bir arkaplan öyküsü formülünü Infinity War’da iyi tutturmuş ve hatta en üst düzeye çıkarmış durumda… Thanos büyük bir olasılıkla ikinci bölümün sonunda ölecek ama iyi yazılmış kötü karakter olarak diğer serilere de ilham olacaktır. Çizgi romanlarda saf kötü ve çok acımasız olan Thanos’u, Avengers: Infinity War’da evreni kurtarmak için manyak bir planı olan, özünde iyi olabilecek travmatik bir karakter olarak izliyoruz. Kendisine sorgusuz itaat eden Black Order ise Thanos’u insaflı bırakacak kadar sert ve acımasız… Proxima Midnight, Corvus Glaive, Cull Obsidian ve özellikle Ebony Maw ayrı filmlerin baş kötüleri olacak kadar iyi resmedilmiş.

Wakanda Meydan Muharebesi

Son dönemde bilim-kurgusal, fantastik evrenlerde en başarılı olmuş yapımlara bakıldığında hep iyi bir meydan savaşı sahnesi gördük (LOTR, GoT). Avengers: Infinity War’un en iyi çalışılmış sahneleri de Wakanda Meydan Muharebesi olarak niteleyebileceğimiz bölümdeydi. Farklı dünyaların, farklı güçlere sahip binlerce farklı yaratığını kullanarak garip ve uçuk görünmeyen sahneler bütünü yaratmak büyük bir ustalık. Thor’un son dakikada, biraz geç olsa da girişiyle sonuca bağlanan sahneler “Bir daha böylesi gelmez” dedirtecek kadar çarpıcıydı. Film boyunca devam eden kavga ve savaş sahneleri en çok oyuncak üreticilerini memnun etmiştir. Yeni güçler, yeni silahlar, yeni giysiler derken film, merchandising alanında da tüm rekorları alt üst edebilir.

Bir Yıl Süren Boşluk Hissi

Avengers: Infinity War, arkasında öyle sorular bıraktı ki, fanatikleri 1 yıl boyunca başka hiçbirşey konuşmasalar bile tüm teorileri aktarmaya zamanları yetmeyecek. Bir yıl süren boşluk hislerini, her set fotoğrafını takip ederek, oyuncuların sosyal medya mesajlarından birşeyler anlamaya çalışarak ve Marvel oyuncaklarını satın alıp kendi kısa filmlerini çekerek geçirecekler gibi… Infinity War’ın birinci bölümü en azından tartışılması zevkli ve ilginç sorular bıraktı, yoksa 1 yıl süreyle koyu geek’lerin teorileri çekilmezdi. “Ölenler dönecek, onların yerine yaşayanlar ölecek” şimdiden en sık tekrarlanan teori…

Sonuç olarak insanların karakterlerle kurduğu bağı ölüm ve zafer sahneleriyle iyi kullanan, karizmatik kötüsünü iyi kurgulayan, özellikle savaş sahneleri kusursuz olan ve bir yıl boyunca hiç durmadan konuşulacak sorular yaratmayı başaran bir yapım olarak sinema tarihinin tüm gişe rekorarını alt üst etmesi de sürpriz olmadı.

kategori:
izlenim

ilgili