Dangal: Babalarının Hayallerinin Peşinde

Hint filmi Dangal üzerine...

Mahavir, güreşi gençken ailevi sebeplerle bırakan başarılı bir güreşçidir. Ülkesine uluslararası bir yarışmada altın madalya kazandırmak gibi bir hayali olsa da bunu gerçekleştirememiştir. Fakat ileride doğacak olan oğullarını bunun için hazırlama ve onlara kazandırma niyeti vardır. Birçok denemeye rağmen dört çocuğu da kız olur. Mahavir bütün hayallerinden tam vazgeçmişken bir gün iki kızının birkaç oğlanı bir güzel dövdüğünü görünce umudu tekrar yerine gelir ve kızlarını bir güreşçi olarak yetiştirmeye başlar. Köylü halk buna karşı çıksa da Mahavir kimseyi dinlemez ve çoğunun imkânsız gördüğünü başarır. Dangal’ın yönetmen koltuğunda Nitesh Tiwari ve başrolde de sevilen aktör Aamir Khan (3 Idiots, Dhoom 3, Ghajini) yer alıyor. Aksiyon-dram-biyografi ve spor türlerindeki olan ve gerçek bir hikâyeden uyarlanan Dangal, 2 saat 41 dakikalık uzun süresine rağmen yüksek bir seyir keyfi sunmayı başarıyor.

Senaryosu bakımından boşluklara ve zayıf yönlere sahip olmayan film, sürükleyici bir biçimde ilerliyor. Uzun süresini çok iyi değerlendirip her şeyi dolu dolu anlatıyor bizlere. Yalnız film, bizlerin aklında bazı çelişkilere de neden oluyor. Öncelikle Hindistan’ın cinsiyetçi toplum yapısında bir babanın bütün tabuları, kuralları hiçe sayarak kızlarını güreşe yöneltmesi ve onları dünya şampiyonu yapması harika bir olay gibi duruyor. Lakin şu soruları da sormamıza yol açıyor: Mahavir, ülkesine güreş konusunda altın madalya kazandırma takıntısı olmasa kızlarını böyle modern, cinsiyetçilikten uzak yetiştirir miydi? Kızlar her ne kadar güreş sayesinde erken yaşta evlilikten ve sadece ev işi yapmaktan kaçmış olsalar da sonuçta kızlar babalarının hayallerinin peşinden ilerliyorlar. İlk zamanlar bunu istemediklerini söyleseler de erken yaşta evlenen arkadaşlarının öğütleri sayesinde güreşe devam ediyorlar. Arkadaşları, babalarının onları düşündüğünü ve onların hayatlarını önemsediğini söylüyor fakat dediğim gibi babalarının takıntısı olmasa yine de erken yaşta evlilikten veya ev işinden kurtulabilecekler miydi? Büyük ihtimalle hayır. Bu açıdan film vermek istediği mesajla çelişiyor. Fakat bu ilerleyişte Hindistan’daki katı sistemi, toplum yapısını ve cinsiyetçiliği çok başarılı bir şekilde yansıtıyor ve anlatıyor.

Film, her ne kadar dünyaya hitap eden bir Hint filmi olsa da yöreselliğinden ve Hint filmi geleneklerinden de vazgeçmiyor. Film boyunca kullanılan müzikler geleneksel ve aynı zamanda filmdeki olaylara çok uygun sözler içeriyor. Hint sinemasına alışkın olmayan seyirciler için müzik kullanımı yer yer aşırı gelebilir fakat Dangal, bu uyumu ve dengeyi genellikle sağladığı için bu konuda da başarılı oluyor. Yer yer sahneleri alıp götüren en büyük etken müzikler oluyor. Ayrıca renk paleti ve kamera kullanımı da gayet tatmin edici ve yerinde. Canlı renklerin kullanılmış olması filmin hareketli havasını destekliyor. Oyunculuklar konusunda da söylenecek bir söz yok. Aamir Khan karakterini çok iyi canlandırıyor ve ruh halini seyirciye etkili bir şekilde yansıtıyor. Küçüğünden büyüğüne diğer oyuncular da gayet yerinde bir performans sergiliyor.

Dangal, vermek istediği etkili mesajla kendi içinde çelişen fakat gerçek bir hikâyeyi sürükleyici, duygulu ve yeri geldiğinde eğlenceli bir şekilde anlatmayı başaran, seyir keyfi yüksek bir Bollywood yapımı spor-dram filmi olarak bu hafta vizyonda yerini alıyor. Şimdiye kadar başarısız filmlerle geçen ağustos ayında sinemada izlenmeyi hak eden bir yapım olmayı da elde ediyor.

kategori:
izlenim

ilgili