Ben Bir Limon Ağacıyım

Ne mutlu bize ki, az kopyayla da olsa, festival haricinde de farklı ülkelerin filmleri gösterime girebiliyor. Bu konudaki azimleri dolayısıyla dağıtımcı firmalarımızı kutlamak gerekir. Ezt Limon, yani Limon Ağacı özelinde ise bu teşekkürü hakeden firma Tiglon Film.

Limon Ağacı filmi İsrail - Filistin olaylarına özelden genele açılan bir hikaye çevçevesinde yaklaşan ve bunu oldukça başarılı bir şekilde yaptığı söylenen bir film. İsrail savunma bakanının sınırdaki filistinli dul komşusunun ağaçlarının kesilmesi gerekmesiyle başlayan olaylar zinciri bir anda uluslararası bir soruna dönüşürken; hikaye ise insanlararası bir ilişkiye evrilir.

Yönetmen koltuÄŸunda gördüğümüz israilli Eran Riklis‘in 1984ten beri yönettiÄŸi pek çok filmi var fakat en çok bilineni, 2004 yılında çektiÄŸi Suriyeli Gelin (Hakala Hasurit). Riklis yeni filminde de , Suriyeli Gelin’in senaryosunu birlikte yazdığı eski gazeteci dostu Suha Arraf‘la birlikte çalışmış. Suha Arraf’ın filistinli olması hem bu dostluÄŸu daha anlamlı kılıyor, hem de filmlere çok yönlü bir bakış kazandırıyor. Gerek Suriyeli Gelin’in, gerekse Limon AÄŸacı’nın dünya çapında görmüş olduÄŸu ilgi de bize bunu kanıtlar nitelikte.

Limon AÄŸacı, dünya prömiyerinin yapıldığı Berlin Film Festivali’nden Panaroma Ä°zleyici Ödülü ile dönmüştü. Yaz boyunca pek çok ülkede gösterilen film, nihaî olarak ülkemizde bu cuma, yani 14 kasımda gösterime giriyor.

Ä°nsanî bir yaklaşım sunmasının yanında politik bir zeminde seyreden filmin kurgusu da bu iki düzlem düşünülerek tasarlanmış. Bir tarafta Ä°srail savunma bakanının villası ve villanın duvarlarla örülmesi; diÄŸer tarafta dul filistinli kadının limon aÄŸaçları… Bu duvar münasebetiyle limon aÄŸaçlarının bir tehdit unsuru olarak addedilmesi filmin duruÅŸunu yeterince ifade ediyor zaten. Dışbasında filmin en güçlü imgelerinden biri olarak gösterilen sahne ise, açılan pencerede karşılaşılan duvar. Riklis vermiÅŸ olduÄŸu röportajlarda bu siyasal süreci Arraf’la birlikte aynen bu ÅŸekilde yorumladıklarının da altını çiziyor.

Tüm duvarlara ve sınırlara karşı duran bu filmin sinemasal değerinden belki çok daha önemli olan yanı ortada. Gönül ister ki bu tür filmlere ülkemizde ilgi olsa ve daha çok kopyayla girseler. Fakat mevcut durumda böyle bir ihtimal yakın gözükmüyor.

« Onur Ãœnlü Röportajı		Gomorra »