Gaspar Noé’nin yeni filmi İstanbul Film Festivalinde de gösterilmişti. Şimdilerde Cannes’da boy gösteren filmin gönül isterdi ki incelemesini yazalım fakat henüz seyretmek nasip olmadı. Heyecanla film hakkında yazılanları okuyup, fotoğraflara bakıp, kliplerini seyredip duruyoruz.
Filmle ilgili yazılanlar o kadar heyecan uyandıran cinsten ki, bir yanımız filmi seyretmek için yanıp tutuşurken, diğer yanımız korkudan tir tir titriyor. Filmi seyredemeyip salonu terkedenler mi istersiniz, mide bulantılarından sahnelere bakamayanlar mı istersiniz, duygulanıp ağlayanlar mı istersiniz… Kısacası Gaspar Noé Tokyo’da geçen bu hipergerçek filmde döktürmüş; o kesin.
Enter the Void epilepsi hastası olanların asla seyretmemesi gereken cinsten bir film. Fragmanından ve biraz aşağıda paylaştığımız kliplerden anlaşılacağı üzere sıradışı bir ışık ve kamera kullanımına mazhar olan film Tokyo’da geçiyor. 2,5 saat kadar süren filmin video klip gibi olmuş diye eleştirenler de var, enseste göz kırptığını iddia edenler de var, Gaspar Noé’nin en iyi filmi olarak adledenler de var.
Bu filmi Türkiye’de sinema salonlarında seyredebileceğimizi sanmak saflık olur sanıyorum. Zira filmin pornografik yapısı buna müsade etmeyecektir. Muhtemelen filmi alternatif mecra olarak gördüğümüz ekranlardan seyredeceğiz. Film alternatif mecralara düşene kadarki zamanda, filmle ilgili fikir sahibi olmak isteyenlerle iki adet filmden kesilmiş parça paylaşalım. Uyarmadı demeyin klipler +18 olarak tabir edilen şekildedirler. Fakat ses konusunda gerilecek bir durum yok, zira fonda huşu dolu bir çocuk ezgisi çalıyor. Ekranınızı kimse görmediği sürece ofisinizde rahatlıkla izleyebilirsiniz.
Enter the Void – Otel Sahnesi
Enter the Void – Striptiz Sahnesi