The Futurological Congress

Bazı insanların bakış açıları, hayatı anlayış biçimleri, insanoÄŸlunu, ve insanoÄŸlunun yarattığı tarihi ve tanrıları yorumlayış tarzı diÄŸerlerinden farklıdır. Bazı insanlar, olanı ya da olması gerekeni deÄŸil, olabileceÄŸi hayal ederek diÄŸer insanlara aktarırlar. Ä°ÅŸte biz bu iÅŸi çok iyi yapan insanlara “bilim-kurgu” yazarı diyoruz.

Jules Verne, Isaac Asimov, Arthur C.Clarke, Phillip K.Dick, Robert Heinlein diyerek sıralamaya başlarsak daha birçok ismi saymamız gerektiğini ve uzun bir süre duramayacağımızı biliyoruz. Ama bu isimlerin kitaplarından birini okumuş ve hayal gücü körelmemiş herhangi bir insan için, hayatın asla bir daha eskisi gibi olmayacağının da farkındayız.

Bilim-kurgu edebiyatından bahsederken tabi ki sinemasından da bahsetmemek olmaz. Sinemanın ve bilim-kurgu edebiyatının yayılmalarının aynı zaman aralıklarına denk gelmesi, sinemanın ilk kurgu eserlerini ortaya çıkaran George Melies’in sinemanın temellerini bilim-kurgu türüne yakın filmlerle atması iki sanatı kardeÅŸ hale getirdi. Yarattıklarıyla bizi hiperrealitenin farklı dünyalarında gezdiren yönetmenler, yazdıklarıyla hiperrealiteler yaratan bilim-kurgu yazarlarıyla hep akraba gibilerdi.

Hazırlıkları süren ve 2010 sonunda gösterime girmesi beklenen bir film için bu kadar uzun giriÅŸ yazısına gerek var mı diye sorabilirsiniz… Ancak tam da bu satırların yazarının subjektif beÄŸenileri giriyor devreye…

Stanislaw Lem, tüm bilimkurgu edebiyatının en özgün isimlerinden biri olarak dikkat çeker. Yarattığı dünyalar ve gerçeküstü yaÅŸamlar sadece okurların deÄŸil, birçok önemli bilim-kurgu yazarının da beynini beslediÄŸi kaynaklara dönüşmüştür. Bu satırların yazarını da o kadar çok etkilemiÅŸtir ki, kendi hiperrealitesini yazı yazdığı her yerde Lem’in favori karakterlerinden “ijon tichy” olarak seçmiÅŸtir. Tabi Ijon Tichy gibi yıldızlar ve dünyalar arası yolculuklar yapmaya niyetim yok, ama sarsak kahramanın Lem’in elinden çıkan öyküleri onu okuyan herkes gibi beni de etkiledi.

Bir yıla yakın süredir takip ettiğim bir projeden gelen ilk resim ise bilgisayarın başında oturduğum yerde takla atmama neden oldu.

Ari Folman, yaptığı ilk iÅŸ “Waltz with Bashir”le tüm dünyanın ilgisini çeken ve israil-Lübnan-Filistin üçgeninde kendi hiperrealitesini yarattı. Bashir’le övgülere mazhar olan israilli yönetmen Lem’in “Ijon Tichy”nin başından geçenleri anlattığı romanlarından “The Futurological Congress”i de (Gelecekbilim Kongresi) bitirmek üzere. Folman filmden ÅŸimdilik sadece bir görüntüyü paylaÅŸarak, filmi kendi hayal alemimizde kurgulamamazı beklemeyi seçti.

“Daha bitmemiÅŸ bir film için bu kadar uzun bir yazı yazdın. Eh konusunu da anlat bari” diyenler için ise maalesef yanıtım “Hayır” olacak. Tabi hemen baÅŸka siteleri açıp konuyu öğrenmek sizin elinizde ama naçizane önerim iki-üç Lem kitabı almanız ve okumaya baÅŸlamanız. O zaman “Ya bu herif niye heyecanlanıyor bir film için” sorusunun yanıtını da bulmuÅŸ olacaksınız.

Ä°LGÄ°LÄ° OLABÄ°LECEK DÄ°ÄžER METÄ°NLER:

1. The Lady From Shanghai
2. Claude Sautet; ne kadar da Fuzulî