Soundtrack: Kill Bill Volume I
| Yazan: Ãœmit Açık · 13 Ocak 2010 | Paylaş |
Quentin Tarantino’nun en önemli özelliklerinden birisi de, filmlerinin ses bandını genellikle az bilinen ÅŸarkılardan oluÅŸan müthiÅŸ seçkilerle donatmasıdır. Ancak birisi “bu farklı müzik kullanımını neye borçlusunuz?” ÅŸeklinde bir soru yöneltse aldığı cevap beklemediÄŸi bir ÅŸekilde olabilir ve Tarantino direkt olarak “bunu, 1963- 1979 arası Amerikan Billboard top 100 listelerine borçluyum” diyebilir. Zira özellikle soundtracklerini dinlemeye doyamadığımız ilk iki filmi Reservoir Dogs ve Pulp Fiction’da toplam 10′un üzerinde ÅŸarkı bu listelerde duyduÄŸumuz parçalardandır. Bahsi geçen müziÄŸin altın yılları arasındaki 1700 ÅŸarkıyı dinleyip neredeyse en iyilerini seçmek elbette ki kolaycılık deÄŸildir ve Quentin Tarantino Billboard listelerini dinleyip çoÄŸu Tarantino filmi ÅŸarkısının bunlardan geldiÄŸini fark eden manyaklar için bile müzik zevki tartışılamaz bir yönetmendir. Ancak yönetmenin filmografisindeki bir filmi biraz daha ayırmak gerekir ki bu filmde Tarantino sadece Billboardlardaki en has ÅŸarkıları seçmemiÅŸ, belki de en sevdiÄŸi iki ÅŸey olan sinema ve müziÄŸin kesiÅŸtiÄŸi yerlerden, eski film müziklerinden bol bol yararlanmıştır. Bu film, 2003 tarihli Kill Bill: Volume 1‘dır.
Kill Bill filminin orijinal müzikleri RZA’ ya ait. RZA Amerika’daki en entelektüel rapperlardan ve aynı zamanda her biri ayrı ayrı ünlü 9 kiÅŸilik dev kadrosuyla muhteÅŸem iÅŸler yapan elegant hip-hop grubu Wu-Tang Clan’in kurucularından. Jim Jarmusch’un Ghost Dog’unun da müziklerini yapan RZA, Kill Bill’de de gerçekten nefis bir iÅŸ çıkartıyor. Ancak RZA’nın bu çabaları Tarantino’yu kesmiyor ve yönetmen filmi eski film müzikleriyle doldurmayı ihmal etmiyor. En meÅŸhuru, Daryl Hannah’ın çalışından sonra dudaklarımıza pelesenk olan ıslığıyla 1968 yapımı Twisted Nerve‘ün tema müziÄŸiyken, 1972 tarihli spaghetti western Il Grande Duello‘nun naif melodileri, Once Upon A Time in America’nın da müziklerine katkıda bulunmuÅŸ Gheorghe Zamfir yorumuyla gömüldüğü yerden çıkartılmış “The Lonely Shepherd,” Trompet dünyasının en mühim isimlerinden Al Hirt’in Green Hornet isimli dizi için kaydettiÄŸi, Beethoven’ın meÅŸhur arılarından esinlenerek yazılmış “Green Hornet”, 2000 tarihli japon filmi Shin Jinginaki Tatakai‘den bulunmuÅŸ “Battle Without Honor or Humanity” de Tarantino’nun incelikli arkeoloji çalışmalarının ürünleri oluyordu.
Human Beinz - Nobody But Me:
Aynı zamanda yönetmenin sadık yari Billboard listelerini de ihmal etmeyen filmde, The Animals taçlandırmalı Nina Simone klasiÄŸi “Don’t Let Me Be Misunderstood”un 1978 yılında Billboard listelerine girmiÅŸ Santa Esmeralda yorumu, saykodelik topluluk Human Beinz’in motown müziÄŸin babalarından The Isley Borthers’tan coverlayıp 1968 tarihinde hit olarak listelere bıraktıkları “Nobody But Me”(parça The Departed filminde de kullanılır) ve 1966 yılında Cher (evet, ÅŸu hiç yaÅŸlanmayan kadın) tarafından listelere sokulan “Bang Bang (My Baby Shot Me Down)”ın çok kıyıda kalmış -ama enfes- Nancy Sinatra coverı yer almaktaydı (Bang Bang ÅŸarkısının bir adet de Cem Karaca yorumu olduÄŸunu belirtmek gerek).
Ennio Morricone, Isaac Hayes gibi usta isimlerinin de tınılarının duyulduÄŸu film, ayrıca The 5.6.7.8’s gibi özgün topluluklardan da bizi haberdar ediyor, Tarantino’nun müzikal anlamda gövde gösterisine dönüşüyordu.
Parça öneri listesi:
- Bernard Herrmann - Twisted Nerve (Theme)
- The Human Beinz - Nobody But Me
- Al Hirt - Green Hornet
- Nancy Sinatra - Bang Bang
- Luis Bacalov - Il Grande Duello (Theme)
- Santa Esmeralda - Don’t Let Me Be Misunderstood
- Gheorghe Zamfir - The Lonely Shephard
- Tomoyasu Hotei - Battle Without Honor or Humanity
Ä°LGÄ°LÄ° OLABÄ°LECEK DÄ°ÄžER METÄ°NLER: