Pixels: Sıradaki Şarkı 80’lere Doyamayanlar İçin Geliyor

Haktan Kaan İçel, Adam Sandler'lı "Pixels" filmini değerlendirdi....

Açık söyleyeyim. Hollywood ilk kez “Pixels”in fragmanını basına dağıttığında cidden Hollywood’un senaryo kıtlığında olduğunu düşündüm. Bu yüzden de filme ön yargılı yaklaştım. Ama filmin atmosferi, 80’lerin ana akıma armağan ettiği eğlenceli John Landis filmlerine benziyordu. Filmin tonlarca görsel efekt barındırmasına rağmen, bu ruhu özleyenler için ilaç gibi geleceğini düşünmeye başlamıştım. Sonunda film görücüye çıktı ve insanların kötü eleştirilerine maruz kaldı. Peki, bu eleştirilerin nedeni neydi, bu filmde hiç mi iyi bir şey yok? İşte biz bunu inceleyeceğiz.

pixels_movie-wide

Filmin konusuna hızlıca değinelim. 80’li yıllarda video oyunları çok popülerdir. O kadar popülerdir ki, binlerce kişinin izlediği turnuvaları vardır. Bu turnuvalardan birinde, farklı bir şeyler yapmak isteyen komite Amerikan kültürünü tanıtan videolardan oluşan bir füzeyi uzaya fırlatır. Böylece bu videoları izleyen uzaylılar, dünyayı tanıyarak seveceklerdir. Ancak bu hesap Bağdat’tan döner ve uzaylılar bunu tehdit olarak algılarlar. Gönderilen bilgisayar oyunları kimliğiyle dünyayı işgale başlamakla tehdit ederler. Bu 80’lerin oyunlarına bürünen uzaylıları sadece bir grup eski video oyuncusu durdurabilir. Bu video oyuncularından biri yani Adam Sandler’ın oynadığı Brenner, Amerikan başkanı Cooper’ın kankası olunca şaka gibi operasyona başlanır.

Tamam, senaryo olarak fazla zorlama gibi duruyor. Ancak duruma bir de farklı yönden bakmak gerekiyor. Eskiden yapılan bu tip filmlerde, bu kadar uçuk hikâyelere hiç de önyargılı yaklaşmazdık. Çünkü olamayacak şeyleri olur yapan tek şey, bu uçuk filmlerdi. Bu yüzden de 80’lerin belki de biraz çocuk kafasına bu hikâyeleri çok eğlenceli gelirdi. Pixels de bu ruhu uyandırmaya çalışan bir film olmasıyla, günümüzün çocuklarına, çocuk kalanlarına aynı hissi sağlamaya çalışmış. Ama bir noktada hataya düşmüş. Bu hikâyeleri seven zamane çocukları artık büyüdüler ve Pixels’in hedeflediği kitle bu çocuklar değil günümüz çocukları olmalıydı. Pixels bunu yapmayı tercih etmedi.

pixelsinsert4

Özellikle yeni nesil çocukların, gençlerin mizah anlayışına son derece ters seçimler, filmdeki esprilerin ve hikâyenin algılanamamasına neden oldu. Bu da hüsranı beraberinde getirdi. Hatta bu olguyu film kendi içinde de düşünerek çocukların artık gerçeğe yakın oyunları sevdiğini vurguluyorlar. Ama filmin kendi içindeki mantığını, pazarlama mantığıyla benzeşemiyor.

Kitle analizine girişirsek, yazının içinde bahsettiğim gibi bu filmi daha çok 80’lerde, 90’larda çocuk olanlar seviyorlar. Ama bu kitle artık aile sahibi insanlar olduğundan, buna göre hareket edip daha risksiz filmleri tercih ediyorlar. Bir filmde Adam Sandler varsa, o filmin tamamı risktir düşüncesi de filmin başarısız olmasını sağlıyor.

Halbuki Pixels, Adam Sandler’ın kendi yapım şirketi Happy Madison’dan çıkan ender nitelikli filmlerden biri olarak kabul edilebilir. Hatta uzun zamandır bu kadar pahalı bir film yapmadıklarını düşünürsek, iyi planlamayla bu filmi yüceltebilirlerdi. Filmin en kötü özelliği fazla geveze olup, bazı sahnelerde kurguyu gereksiz esprilerle uzatması denilebilir. Bu esprilerin kırpıldığı daha tutarlı bir kurgu çalışmasıyla film daha iyi yerlere gelebilirdi.

Pixels-2

Üstelik oyuncu kadrosu da son derece nitelikli oyuncularla bezeli olan Pixels’in Adam Sandler gibi frenleyici faktörü de bu filmde etkisini göstermemiş. O bile filmin mantığının içinde tutarlı olmaya çalışmış. Filmin diğer oyuncuları Kevin James, Michelle Monaghan, Peter Dinklage, Josh Gad, Sean Bean, Brian Cox istemsiz bir şekilde absürt oyunculuklarıyla Happy Gilmore’dan bu yana ilk defa uyum içindeler. Absürt komedilerde bu uyum, eğlence odaklı sinemanın başarıya ulaşmasını sağlar.

Sonuç olarak eksilerinin fazlalığına rağmen sempati uyandıran absürt bir filmle karşı karşıyayız. Eski komedi filmlerinin ruhu filmin içine sinmiş durumda; geçmiş dönemin çocuklarını nostaljik bir yolculuk bekliyor. Bir yanınız hâlâ çocuk kaldıysa, sinemanın zaman zaman da eğlence olması gerektiğine inanıyorsanız, absürt filmlere alerjiniz yoksa Pixels size göre bir filmdir. O zaman sıradaki şarkı 80’lere doyamayanlar için geliyor…

kategori:
izlenimseçki

ilgili