Kategoriler
seçki

Django Unchained’i Beklerken…

Gültekin Turgut, Tarantino’nun merakla beklenen filmi Django Unchained’i yazdı.

1988… İlkokul bitmiş, ortaokula başlayacağım; mevsim yaz… Kardeşim 9, ben 11 yaşındayım… Babam yurtdışında çalışırdı ve her izin zamanı (senede 1 ay) bizi sinemaya götürürdü. Sadece bizi değil apartmanda ve sitede oturan çocukların hepsini… Bütün çocuklar için bir şenlikti babamın gelişi… O günlerden kalma bir alışkanlıkla hala ben tek başıma sinemaya gitmem… Çocukluğumdan beri sinema bir şenliktir benim için…

Mahallede hala bir efsane gibi anlatılan o gün sinemada yaşananları anlatmadan önce filmin adını belirtmem gerek: Django 2:Il Grande Ritorno (1987)… Franco Nero, 1966’dan sonra bir kez daha Django rolüyle karşımıza çıkar… Türkçeye Django’nun Dönüşü diye çevrilmişti…

Hepimiz yerlerimize oturduk.. Yanımda kardeşim oturuyor.. Western’in büyüsüne kapılmış çocuklardık hepimiz… Heyecanla izliyorduk… Bir sahnede Django adamın birinin ağzına dinamit yerleştirir. O sırada ateş etmesi gerekirken bunu geciktirir Django… Ve sinema salonu bir sesle yıkılır: Ateeeeşşşşşş… Biz kopup gülmeye başlarız… Bağıran kardeşimdir…

Yıllardır kendi aramızda anlatıp anlatıp güldüğümüz bu küçük anekdot aslında yaklaşmakta olan Django Unchained’ı belki hiçbir filmi beklemediği kadar büyük bir merakla bekleyen küçük bir kitlenin varlığından sevgili okuru haberdar etmek amacını taşıyor. Aynı ekibi toplayıp filmi izlemeyi planlıyoruz.

Tarantino’nun 1966 yılında çekilen ilk filmin bir hayranı olduğunu da bu yeni film sayesinde öğrenmiş bulunuyoruz. Ayrıca Django’daki (1966) kulak kesme sahnesini Rezervuar Köpekleri’nde tekrarladığını da hatırlıyoruz. Gene Franco Nero’nun Django Unchained’in kadrosunda yer aldığını duymak da bizi heyecanlandırıyor. Ayrıca Tarantino’nun rolde aldığı Sukuyaki Western Django’yu da burada anmakda fayda var…

Tarantino’nun filmografisinde yönettiği bir western olmasa da sırtını yasladığı hikayeler western türünün bildik kodlarını ve dilini her daim taşıdı. Kardeşimi, bizim minik sinema öykümüzle, Tarantino’yu bir araya getiren sinema sanatının gücünü bir kez daha anmak gerek burada…

Tarantino’nun elinde bir spagetti western kahramanının neye dönüştüğünü görmek için biraz daha beklememiz gerekiyor. Çok geç kalmadan filmin “ateş” etmesini umuyoruz…

Bir cevap yazın