Her Güne 1 Yerli 1 Yabancı Film: Kaygı, Relatos Salvajes

Karantina günlerinde ülkemiz ve dünya sinemasından farklı yönetmenleri ve filmleri önermeyi sürdürüyoruz.

Her Güne 1 Yerli 1 Yabancı Film Önerisi’ serimizide bir haftayı doldururken önerilerimiz Kaygı ve Relatos Salvajes.

Yerli Film Önerisi: Kaygı

Dünya prömiyerini Berlin Film Festivali’nde yapan, 2017 yapımı, Ceylan Özgün Özçelik’in ilk uzun metrajlı, psikolojik gerilim ve politik türündeki filmi Kaygı’nın oyuncu kadrosunda; Algı Eke, Özgür Çevik ve Asiye Dinçsoy yer alıyor.

Bir TV kanalında belgesel kurgulayan 30 yaşındaki Hasret, trafik kazasında kaybettiği müzisyen anne babasından kalan evde tek başına yaşamını sürdürüyordur. Her gece aynı kâbusu gören Hasret’in aklına bir soru düşer: Annesiyle babası trafik kazasında ölmemiş olabilir mi?

Ceylan Özçelik bir yandan hikayesini anlatırken, bir yandan da günümüz toplumsal sorunlarına değinmeden edemiyor. Kentsel dönüşüm, medyanın basiretsizliği, siyasi baskı gibi problemleri kendi üslubunca bizlere aktarıyor.

Filmin ilerleyen bölümlerinde tek ses, tek TV ortamının devam ettirilmesi isteniyor, düzene karşı gelen Hasret’in gücü de bir noktaya kadar yetebiliyor. Yukarıdan gelen telefonlar ile manşetler atılıyor, işten çıkartılmalar yaşanıyor, ölümler oluyor. Filmin üstünde durduğu politik düzlem ile filmin hikayesini çok tutarlı buldum.

Filmin sonlarına doğru gerilim iyice artıyor. Kostrofobisi olanlar filmi seyrederken zor anlar yaşayabilir, uyaralım.

Kaygı’nın, bir ilk film için gayet yeterli bir yönetmenlik düzeyine sahip. Kaygı’yı, çok cesur bulduğumu da eklemeden geçemeyeceğim. Umarım ilerleyen filmlerinde Ceylan Özgün Özçelik kaynak bulma sıkıntısı yaşamadan filmlerini biz izleyicilerine ulaştırabilir.

Yabancı Film Önerisi: Relatos Salvajes

Türkçeye Asabiyim Ben diye çevrilen, yönetmenliğini Damián Szifron’un üstlendiği, kara komedi türündeki 2014 yapımı bir Arjantin filmi. Antolojik bir film olma özelliği taşıyan bu film, şiddet ve intikam temalı, hikâye bakımından birbiriyle bağlantısız altı farklı kısa filmden oluşuyor. Filmin oyuncu kadrosunda; Ricardo Darín, Leonardo Sbaraglia ve Erica Rivas gibi oyuncular yer alıyor.

Yönetmenin bu deneysel çalışması, siz izleyicilere eğlenmeniz ve birazda olsa gündemden uzaklaşmanız için iyi gelebileceğini düşünüyorum. Geçen 6 gün boyunca önerdiğimiz filmlerden, kalite bakımından daha düşük olsa da izlenebilirlik açısından çok rahat bir film olduğu kanaatindeyim.

Film, 6 kısa film arasından seçilebilecek en iyi kısa film ile başlıyor. Seyirciye, durumu ve anlatmak istediğini güzel bir dille anlatıyor.

İkinci hikâyedeki gerçeklikle alakası olmayan ve inandırıcılıktan uzak durum yüzünden bu kısa filmi pek beğenemedim.

Üçüncü kısa film benim favorim oldu. Hikayesiyle, oyunculuklarıyla, çekimleriyle ve absürtlüğü ile en beğendiğim hikâye olmayı başardı.

Dördüncü kısa filmde karşımıza çıkan usta oyuncu Ricardo Darín, muazzam bir performans sergiliyor. Bu hikâyeyi de çok beğeneceğinizi düşünüyorum.

Beşinci kısa film, üçüncü ve dördüncü kısa filmin gerisinde kalmasına rağmen açgözlülük üzerine bizlere güzel bir hikâye sunuyor

Altıncı ve son hikâye ile birlikte film sonlanıyor ama ben bu kısa filmin, altıncı sırada olmasının stratejik olarak yanlış olduğunu düşünüyorum. Altıncı kısa film, baya yüksek bir tempoda geçiyor. Bizlere bir buçuk saatten fazla, birbirinden farklı 5 hikâye izletmişken bu kadar yüksek tempolu kısa filmin sona koyulmasının seyirciyi baya yorabileceği düşünmekteyim.

Benim kısa filmleri sıralamam; 3-4-5-1-6-2 biçiminde…

Keyifli seyirler dilerim.

 

kategori:
seçki